Ik las op een webhosting website terug de term ‘Cloud hosting’. Cloud computing begint meer en meer naam te maken in onze wereld. Chrome OS werkt volledig met cloud computing en Microsoft begint er ook al aan met hun online Office 2010. Ik ben eens gaan zoeken op de wikipedia pagina van cloud computing en blijkbaar bestaan er drie types cloud computing.

1. Cloud Applications: hierbij wordt de software gehuurd. Je hebt enkel een browser nodig en je kan de applicatie draaien. De software draait op de servers van de dienst aanbieder. Hierdoor moet je als gebruiker niet meer kijken naar installatie, fouten fixen, updates, …
2. Cloud Platform: dit is handig voor programmeurs omdat je het platform mag gebruiken. Je schrijft je programma in Java of whatever en je draait het op het platform van de dienst aanbieder. Google App Engine is zo’n platform. Je kan daar Java applicaties op draaien, zie Devoxx.
3. Cloud Infrastructure: je hebt je server die je plaatst in de infrastructuur van de dienst aanbieder. Of er wordt gebruik gemaakt van infrastructuur. Dit lijkt me eerder op VPS (Virtual Private Server).

Naar mijn mening is het eerste iets dat toekomst biedt voor de normale pc gebruiker. Je koopt een laptop en het enige wat je nodig hebt is een internetverbinding en je kan direct aan de slag met al je dagdagelijkse computer gebruiken. Werkt je laptop niet meer, geen nood, je gebruikt een andere computer en werkt rustig verder. Om eerlijk te zijn, ik had dit idee ook drie jaar terug. Ik droomde van een wereld waar alle software en data opgeslagen werd op servers van een bedrijf (dat ik natuurlijk ging oprichten ^^) en dat je toestellen kocht (natuurlijk ook van mijn bedrijf ^^) en dan kon gebruik maken van die software. Hiermee bedoelde ik ook game consoles, home cinema, … Deze droom wordt nu al werkelijkheid. Misschien dat ik volgend jaar mijn eindwerk doe rondom Cloud Computing.

Maandag (16-nov)  en Dinsdag (17-nov) was ik en nog twee collega’s van mij van de KHL op Devoxx. Devoxx is een 5-daags Java evenement waar er conferenties over Java technologieën gegeven wordt. Het evenement mocht ik maar twee dagen volgen van de KHL voor de prijs van €60 (de KHL betaalde €20, dus moest ik er nog €40 toveren). Ik hoor misschien lezertjes denken: zovéél voor twee dagen Java, Fosdem is gratis! In die twee dagen zat ik in de luxe zetels van de Metropolis Antwerpen conferenties te volgen op groot cinema scherm, kreeg ik ontbijt + lunch, kon ik zoveel drank nemen dat ik maar kon, kreeg ik een rugzak vol spullen (t-shirt, notepad, pen, boekje en foldertjes) en liepen er mensen rond die je rommel kwamen opruimen. Zijn geld meer dan waard dus. De grote bedrijven sponsorden ook dit evenement en hadden standen neergeplant over hun producten. Bedrijven die onder andere aanwezig zijn, zijn Adobe, IBM, Oracle en JBoss.  Hieronder vind je een lijstje terug met de conferenties die ik gevolgd heb.

Maandag:

• Introduction to java generics (prof. Eric Steegmans)
• JSF 2: Keep the progress coming (Dan Allen, Peter Muir en Andy Schwartz)
• The jungle of the web. A wayto survive by detecting fast flux botnets (Patrycja Wegrzynowicz)
• NoSQL with cassandra and haddoop (Steven Noels)

Dinsdag:

• Google app engine for java. A real live voyage to the cloud (Sam Brodkin en Scott Stevenson)
• The javafx platform. A java developer’s guide (Stephen Chin)
• Gradle. A better way to build (Hans Dockter)
• Scale actors: a tool to harness the power of multicore cpus on the jvm (Frank Sommers)

De vetgedrukte conferenties waren voor mij het interessantst. Bij JavaFX heb ik veel bijgeleerd en werd er deftig getoond wat het verschil is met Java en hoe je kan samenwerken met Java en JavaFX.

JSF2 is de opvolger van JSF (Java Server Faces, opvolger van JSP) versie 1. Ik ken JSF niet maar weet nu dat JSF2 een enorm handige technologie is voor de ontwikkeling van web apps. JSF2 werkt volgens MVC en biedt hele leuke features die ik zelf nog moet bekijken. Een drie uur durende presentatie is vermoeiend om alles bij te houden wat ze zeggen.

Bij google app engine (GAE) toonden ze drie implementaties over een applicatie SwagSwap. Eéntje met Spring 3, ééntje met JSF en ééntje met GWT (Google Web Toolkit). GAE is een cloud computing service van Google. Je mag gebruik maken van hun servers voor je applicatie te draaien. Er zijn wel limieten qua CPU tijd, traffic, … maar het werkt goed. Je kan met GAE meerdere versies beheren van je applicatie en publiceren. Als er een versie niet meer werkt, kan je de vorige versie terug activeren bijvoorbeeld. Het was een middelzware conferentie omdat de twee heren constant elkaar “plaagden” over hun favoriete implementatie. De ene was voor Spring en GWT en de andere voor JSF. De eindconclusie was dat JSF2 nog een beetje buggy was en veel tijd nodig had voor de implementatie (maanden programmeren). Spring 3 deed er drie dagen over en GWT, dat zwaar gebruik maakt van AJAX, 3+ weken.

Java generics kende ik al maar ik heb tijdens die drie uur veel bijgeleerd over het gebruik ervan. Mijn besluit na die drie uur was dat generics behoorlijk complex kunnen gaan. Een voorbeeld ontsnapt me nu eventjes. Tijdens de lezing was ik verbaasd dat je geen array kon maken van een generic.

T [] elementen = new T[10];

Dit kan niet maar T [] elementen kan wel. Als de T gelijk is aan de naam van een klasse, dan wordt die T toch mooi vervangen tijdens het compilen en wordt die misschien zo:

String [] elementen = new String[10];

Die new wordt toch maar uitgevoerd tijdens de runtime dacht ik. Ik heb het helaas niet kunnen vragen waarom maar ik heb er een topic over geopend bij een java forum.

Dan sluit ik af met een quote van de Poolse dame van botnet: “Software is like sex, it’s better when it’s free (Linus Torvalds)”. Owja voor wie denkt dat er enkel mannelijke nerds rondliepen, er liepen ook toonbare vrouwelijke Java programmeurs rond.

Een quote om eventjes bij stil te staan:

Saying that Java is nice because it works on every OS is like saying that anal sex is nice because it works on every gender.

bron

Ik las op de website van HLN het volgende stukje van dit artikel.

Mannen durven mannen kussen. Althans per sms, zo blijkt uit een onderzoek van teleoperator T-mobile. 22 procent van de mannen heeft er geen probleem mee om een sms naar een andere man af te sluiten met ‘kusjes’ of een rijtje x’jes.

Omg! In welke zieke maatschappij leven wij eigenlijk… Perverse mensen! Komaan zeg, hiervoor moet je toch wel schamen als man. En hoezo wil jij plots een man kussen, is dit dan een aangeboren gevoel bij 75 procent van de mannen verwarde mannen… echt pervers hoor.

Ik heb ontdekt dat een framework maken niets oplevert voor hetgeen je erin stopt. Daarom zeg ik vaarwel tegen het Butters project. Er zijn genoeg deftige frameworks waar ik mijn steentje aan kan bijdragen of kan gebruiken. Ook loop ik al terug met het idee rond om Mindios (er zijn twee mensen die weten waarover ik nu spreek) terug te bouwen. Na de uitspraak van Ibrahim om terug samen te werken aan Mindios was de aanleiding.

Dit is een beetje nieuws dat bij mij afspeelt.

Vandaag las ik de nieuwe features van Android 2.0 (de telefoonsoftware van Google). In een reactie zag ik Google Voice staan, blijkbaar alweer een nieuw product van Google. Google wilt op alle vlakken de grote jan spelen. Internet, telefonie, mail, besturingssysteem, … noem maar op. Zoals we afhankelijk zijn van Microsoft zijn, komt dit ook nog van Google (als dat al niet is). Het positieve is dat Google wel klasse producten uitbrengt, opensouce en gratis.

Ik was bezig met ethernetframes aan het decoderen tot ik mij plots het volgende afvroeg: kan ik de derde en vierde bit van een byte lezen en hoe? Ik weet dat er in de programmeertalen bitwise operators bestaan. Stel dat ik een stream heb van 12 bits en bit 6,7,8 en 9 wil lezen (vier bits dus vanaf positie 6 en positie 1 is uiterst rechts). Het volgende stelt die 12 bits stream voor. De vetgedrukte bits zijn degene die ik wil uitlezen.

0100 0011 1001 (hex: 0×439)

Eerst gaan we de bits rechts wegdoen tot we de eerste bit op positie 6 hebben. Dus de eerste 5 bits vliegen weg.

0100 0011 1001 >> 5 geeft 0100 001 (1)

In een tussenresultaat shift ik de bits weg die ik wil uitlezen en vervang ze door nullen. Dat geeft het volgende tussenresultaat.

0100 001 >> 4 << 4 geeft 0100 000 (2)

Dan trek ik (2) van (1) en bekom ik het getal dat die vier bits voorstelt.

0100 001 – 0100 000 = 0000 0001

Eigenlijk zouden die eerste twee bits nog weg moeten maar dit is onrelevant aangezien we ons resultaat hebben.

Nog een voorbeeldje van bits shiften om te kijken of de derde bit van een gelezen byte gelijk is aan 1 (bv om een flag te controleren).

01011101

01011101 >> 2 geeft 010111 en we gaan die ‘ennen’ met 000001 en dat geeft dan ofwel 1 ofwel 0 als resultaat. In één bewerking kan je een vlag als volgt controleren.

(01011101 >> 2) & 1

Als je je even verveelt, begin je zaken als volgende te berekenen. Ik zag op een prijslijst een blik cola voor €1.2 en een flesje voor €1.6. Een blikje bevat 33cl drank en een flesje 50cl. Een kleine berekening zegt ons dat 17cl maar €0.4 kost. Dat is €0.02/cl. We rekenen nu terug en komen uit dat een blik maar €0.66 kost en een flesje €1. Met andere woorden minstens 37% winst per blik/fles.

Omdat draft 2 van Butters ietsje teveel voorstudie vereist en te groot is voor een persoonlijk (jullie mogen hem ook gebruiken hoor ) framework, heb ik een derde draft gemaakt. De taal wordt PHP omdat mijn hosting geen Python ondersteund en ik geen server ga huren speciaal voor Python. Het framework wordt een Modulair MVC design. De belangrijkste componenten zijn:

• Application: configuratie en dispachting proces
• Page: controller aspect van MVC
• Router: zoekt uit welke Module, Page en Action en URL parameters op.
• View: beheert de layout en view scripts.
• Model: het model aspect (Model_Database -> Model_Database_MySQL en Model_File)
• Output: bepaalt de content-type en echo’d de view data.

Eenmaal het framework af, kan ik dit gaan toepassen voor mijn cursussysteem.

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets plaatste over de groentenwereld waar ik me af en toe in vertoef. Me broer zijn tuinbouwbedrijf is al grote week het enige bedrijf in België dat een oogstmachine heeft voor radijzen. De overige mensen kruipen nog steeds op de grond. Het is een oogstmachine die handmatig gemaakt wordt door het nederlands bedrijf Koppert. Het is een bedrijf dat zich specialiseert in zaai-, oogst-, was-, transport- en verpakkingsmachines voor radijzen, bloemen en uien. Ze zijn de enige ter wereld die zo’n machines maken, voor degene die er ook één wilden uitvinden zijn te laat vanwege de patenten. De machine telt 9 armen en is vergezelt met drie sensors die de armen automatisch omhoog of omlaag doen om de radijzen uit de grond te halen. Vervolgens wordt het geheel door scanners gebracht om het aantal radijsjes te tellen. Achteraan worden ze verzamelt en automatisch gebundelt. Er zit ook een touchscreen scherm om alles te regelen wat je maar kan denken. Hier zijn de foto’s die ik getrokken heb van het hele gebeuren.